Welkom

 

Welkom op deze site over De Tweede Wereldoorlog.

Veel sites over De Tweede Wereldoorlog bevatten enkel theorie over veldslagen, politieke gebeurtenissen, leiders, ...

Op deze site zal u meer dan dat vinden. Wij belichten enkel gebeurtenissen die niet zo bekend zijn.

 

Op deze site zal u namelijk verhalen vinden die vertelt zijn door mensen die De Tweede Wereldoorlog hebben meegemaakt als soldaat of burger.

Als uzelf ook verhalen hebt van opa's - oma's of faimmilie,vrienden, kennissen... Dan kan u ons deze verhalen opsturen en wij zullen lezen, eventueel als u dit hebt beeldmateriaal toevoegen. En er een mooie tekst van maken. Vervolgens zal u dit verhaal terug vinden in de rubriek "Verhalen". Links van dit scherm ziet u een paar verhalen maar er zijn er nog veel meer. Bij de pagina contact vind u alles hoe u ons een verhaal kan opsturen.

 

Het volgende dat u in de menubalk zal terugvinden is de rubriek "Verslagen". Dit zijn namelijk reisverslagen van bezochte bezienswaardigheden uit De Tweede Wereldoorlog. Grote bezienswaardigheden maar ook kleine.  Rechts van dit scherm ziets u er een paar staan maar er zijn er nog veel meer. Al deze verslagen heb ik persoonlijk gemaakt en het beeldmateriaal ook.

 

In de rubriek foto's vind u allerlei beeldmateriaal van bezienswaardigheden, persoonlijke spullen van De Tweede Wereldoorlog enz ...

 

In de rubriek "Theorie" belichten we vele gebeurtenissen die niet zo bekend zijn.

 

Tenslotte vind u in de categorie "Extra" Youtube filmpjes,wo2 online spelletjes, wo2 pc games, en ook een blad met Links.

 

Tenslotte waarderen wij het als u ons een reactie(positief of negatief) stuurt via de pagina contact naar ons email adres.

Dat mag gaan over een reactie, opmerking, idee ...

 

Bedankt en ik hoop dat u wat hebt aan deze site.

 

 

Gunner Dreesen

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

"Met 26 in een

Schuilkelder"

 

(ingang schuilkelder)

 

 

 

"Ik Dacht dat mijn laatste uur geslagen was"

 

(exicutie)

 

 

 

"Hotel Beau Sejour en de WO2"

 

(Hotel Beau Sejour)

 

 

 

"Hoe het begon"

 

(Jozef Dreesen, 2De Regiment Gidsen)

 

 

 

"De Witte Brigade"

 

(Band van de Witte brigade)

 

 

 

 

 


 

 
 
 

Webmaster : Gunner Dreesen

 
 

 

 

"Fort Van Eben-Emael"

 

 

(ingang fort)

 

 

 

"Het Fort (concentratiekamp) Van Breendonk"

 

 

(Breendonk)

 

 

 

"MKOK Museum"

 

(Openlucht Museum)

 

 

 

"Berlijn"

 

(Brandenburg Thor gerenoveerde)

 

 

 

"Normandie"

 

(Point Du Hoc)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

"Ik dacht dat mijn laatste uur geslagen was"

 

Dit verhaal is een  soort vervolg op het vorige verhaal "Met 26 in een schuilkelder"

 

Jozef Dreesen (14/03/1916):"Op een gegeven moment hoorden we dat de Duitsers in onze woning waren. Iedereen had angst. Omdat het geklop op de deuren bleef duren en de angst dat men ons zou vinden te groot werd besloten mijn vader en ik uit de schuilkelder te kruipen. Werden door de Duitsers naar de weide geleid waar nu de chirolokalen staan. Daar moesten we even wachten. Twee Duitsers met een mitraillet stonden voor ons. Voor onze ogen werden op dat ogenblik twee mensen gefusilleerd. Ze vuurden met de mitraillet van onder naar boven, dwars door de lichamen van een Russische soldaat die even voordien langs ons huis kwam en die ik nog een stuk brood gaf. Ik zei dat hij naar links moest gaan maar hij liep toch naar rechts, recht op de Duitsers af. De andere persoon was een Duitse deserteur die ze al een paar dagen zochten. De lichamen vielen achteruit in een gracht nabij de Vrietselbeek. Omdat de Russiche soldaat een broek droeg van Frans Vanholzaets dacht ik dat hij het was die ze doodschoten. Toen ik naar de jonge soldaat keek zag ik het stuk brood nog in zijn jas zitten. Nadien was het onze beurt om in de rij te gaan staan. In die rij stonden ook Jean De Grootte, Leo Vanholzaets, Jacobus Hoeven, mijn vader en ik. We dachten dat ons laatste uur geslagen was..., Op dat moment hoorden we in de verte Amerikaanse howitzers en zwaar geschut. Er werd nog wat over en weer gepraat door de Duitse soldaten en dan werd besloten dat we naar huis mochten gaan. We hebben ons niet bedacht. Later hebben we vernomen dat de twee doden naar het kerkhof in Lanklaar zijn gebracht." 

 

Alice Dreesen: "Onmiddellijk daarna zijn de Amerikaanse vliegtuigen komen overvliegen. Lanklaar was bevrijd. Van de Amerikaanse soldaten kregen we toen chocoladeblokjes en kauwgum. Ik was toen 25 jaar en kon voor het eerst in mijn leven de smaak van zo'n kauwgum proeven. Voordien hadden we er wel al veel van gehoord, maar nog nooit gezien. In een schuu bij de buren is er later op de dag door de Amerikanen nog een Duitse soldaat opgepakt. Hij had zich verstopt, maar werd toch gevonden. Wellicht is de man krijgsgevangenen genomen. We hebben hem nooit meer gezien."

 

 

Geschreven door Mark Dreesen

Home      De Tweede Wereldoorlog      Verhalen      Verslagen      Foto's      Reacties      Extra's      Contact